COI WwaW dniu 27 lipca opublikowaliśmy na naszej witrynie komentarz krytycznie odnoszący się do wydźwięku doniesień prasowych dotyczących odwołania Dyrektora Centrum Onkologii-Instytutu w Warszawie – profesora Macieja Krzakowskiego.
Wydało się nam niesprawiedliwe wyciąganie wniosków i ferowanie wyroków na podstawie wypowiedzi wyłącznie jednej ze stron.

Dziś, po dokładnej analizie faktów, można powiedzieć znacznie więcej, by ostatecznie zadać głośno wyraźne pytanie: czy odwołanie to było potrzebne i co było jego prawdziwym powodem? Czy zarzuty postawione profesorowi w odwołaniu były zasadne?
Jakie prace zostaną w związku z tym zdarzeniem przerwane? Co dalej będzie z Centrum Onkologii-Instytutem w Warszawie?

Im dokładniej zapoznajemy się z faktami tym mniej zrozumiałe wydaje się to, co się wydarzyło. Profesorowi Maciejowi Krzakowskiemu już po odwołaniu zarzucono doprowadzenie do pogorszenia sytuacji finansowej Instytutu, zmniejszenie aktywności Instytutu w zakresie działalności naukowej oraz nie podjęcie odpowiednich kroków, mogących polepszyć warunki przyjmowanych w przychodni pacjentów.
Pojawiły się też zarzuty dotyczące utrzymywania zbyt wysokiego stanu zatrudnienia (jednak z tego szybko się wycofano) oraz akceptacji nepotyzmu na oddziałach Centrum Onkologii.

 

Wykreowano tym samym wizerunek nieczułego na krzywdę chorych i niedziałającego na ich rzecz człowieka, jak i nieoperatywnego menedżera.

Tymczasem po dokładnym przyjrzeniu się zmianom, do których doszło od października 2009 roku, a więc w okresie gdy Dyrektorem CO-I był profesor Krzakowski, pojawiają się wyraźne wątpliwości odnośnie zasadności szeroko nagłośnionych w prasie zarzutów.

Bieżąca analiza sytuacji finansowej Instytutu wykazała znaczące zredukowanie zagrożenia niewypłacalnością - czyli tzw. utratą płynności finansowej. Płynność jest najważniejszym wskaźnikiem dla każdego podmiotu gospodarczego (w tym – medycznego przedsiębiorstwa).

W 2009 roku – kiedy profesor Krzakowski obejmował stanowisko – płynności nie było, czego skutkiem były nieustanne roszczenia wierzycieli (w tym – sądowe). W roku 2010, w którym - w konsekwencji narastającego przez wiele lat długu – Instytut znalazł się w sytuacji podbramkowej, mogącej zakończyć się jego likwidacją, zostało podjętych szereg kroków niwelujących w/w zagrożenie.
W wyniku negocjacji z wierzycielami uzyskano umorzenie odsetek w wysokości 1 mln. PLN, oraz znacząco poprawiono płynność poprzez zamianę długu krótkoterminowego o wysokości 70 mln PLN na długoterminowy.

Instytut zapłacił też wszystkie zaległe faktury i tym samym zaczął pracować nad odzyskaniem wiarygodności jako kontrahenta w kontaktach handlowych.
Zagrożenie likwidacji Centrum Onkologii-Instytutu w jego dotychczasowej formie zostało skutecznie oddalone.

- Nowo wdrożony system działania Zespołu ds. Rozliczeń i Sprawozdawania Świadczeń poprawił liczbę prawidłowo sprawozdawanych procedur 2-3 krotnie - mówi profesor Krzakowski. – Zanim zostałem dyrektorem CO-I nie otrzymywało należnych pieniędzy lub ponosiło kary finansowe, niektóre z nich były bardzo wysokie (wynosiły nawet do kilkuset tysięcy PLN). Dzięki zmianom organizacyjnym i personalnym w większości Klinik oraz Zakładów CO-I zaszły zasadnicze zmiany w systemie rozliczania i sprawozdawania świadczeń (po prostu - zmniejszyły się bezsensownie "tracone" kwoty).

Okazuje się również, że porównywanie wyniku finansowego osiągniętego w latach 2009 i 2010 do wyniku z roku 2008 (a więc tuż przed objęciem stanowiska Dyrektora CO-I przez profesora Krzakowskiego) i podsumowanie go jako pogorszonego jest błędne; w roku 2008 wynik finansowy odzwierciedlał bowiem jednorazowy „zastrzyk finansowy” od Ministerstwa Zdrowia w kwocie 'nadprogramowych' 12 mln PLN. W 2009 i 2010 roku - mimo składanych wniosków o przyznanie wsparcia finansowego - CO-I takiego „zastrzyku” już nie otrzymało.

Efektywność Centrum Onkologii-Instytutu w latach 2010-2011 ulegała powolnej poprawie – przykładowo, w 2010 roku Centrum Onkologii wysokość finansowej straty była o około 1 mln PLN niższa od 2009 roku, a wynik finansowy w pierwszym półroczu 2011 roku wskazywał na możliwość dalszej poprawy. Tzw. „dziura finansowa” Centrum Onkologii-Instytutu została wykopana w poprzednich latach (2004-2008), a więc przed objęciem stanowiska Dyrektora przez profesora Krzakowskiego – w jednym tylko 2007 roku zanotowano prawie 70 mln straty.

Nieprawdziwy jest też zarzut, że w Centrum Onkologii zabrakło planu działań restrukturyzacyjnych. Rzeczywisty plan był i obejmował opanowanie płatności, uzyskanie bankowego kredytu (obniżenie kosztów obsługi), sukcesywną spłatę zadłużenia przez wzrost efektywności (budżetowanie poszczególnych jednostek, system kontroli efektywności, informatyzacja), lepsze sprawozdawanie i rozliczanie świadczeń, remont i poszerzenie przychodni, rewitalizację bloku operacyjnego. Część działań była już w toku, a inne miały się wkrótce rozpocząć.

Fundacja Onkologiczna DSS

z siedzibą we Wrocławiu
ul. Legnicka 76

Adres do korespondencji:
54-060 Wrocław, ul. Górecka 99B
email 36 36 fundacja@fundacja-onkologiczna.pl
KRS: 0000499246   REGON: 022407411
NIP: 8943054114

Rachunek bankowy:
71 1940 1076 3131 0619 0000 0000